و از جمله دلايل امامت آن حضرت ، صريح گفتهء رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم دربارهء امامت او در روايت لوح است كه جابر آن را از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نقل كرده و محمّدبن على ؛ امام باقر از پدرش ، از قول جدش از فاطمه دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نقل كرده و جدش اميرالمؤمنين عليه السلام در زمان حيات پدرش امام حسين عليه السلام وسيلهء اخبارى كه متضمن اين مطلب است تصريح فرموده است و همچنين وصيت پدرش امام حسين عليه السلام به امامت وى و سپردن وصيتنامه به ام‌سلمه كه پس از شهادت آن حضرت ، علي بن حسين عليهما السلام آن را از امّ سلمه گرفت ؛ و خود اين مطالبهء از ام‌سلمه نشانه‌اى بر امامت وى از ميان همه مردم است و اين يك بابى است براى كسى كه در اخبار كاوش و بررسى دارد . « 1 » 8 - شيخ طوسى از فضيل‌بن يسار نقل كرده ، مىگويد : ابوجعفر ؛ امام باقر عليه السلام به من فرمود : « وقتى كه حسين عليه السلام آهنگ رفتن عراق كرد ، وصيت و نوشته‌ها و ديگر چيزهايى را به ام‌سلمه همسر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مرحمت كرد و به وى گفت : هر گاه بزرگترين پسر من نزد تو آمد اينها را به او بده ! و چون حسين عليه السلام به شهادت رسيد ، علي بن حسين عليهما السلام نزد امّ سلمه آمد و او هر چه را كه امام حسين عليه السلام به او داده بود ، به وى داد » . « 2 » 9 - همو از ثويربن ابى فاخته به نقل از امام صادق عليه السلام آورده است كه فرمود : امامت پس از حسن و حسين عليهما السلام به دو برادر نمىرسد و پس از علي بن حسين عليهما السلام جز در ميان فرزندان و فرزندان فرزندان او نخواهد

--> ( 1 ) - ارشاد : ص 237 . ( 2 ) - غيبت طوسى : ص 118 .